Kategoria: ogolne

Dynastia Xia, 夏朝, (~2070-1600 p.n.e.) to pierwsza opisana w kronikach historycznych takich jak Kronika bambusowa, Księga Dokumentów i Zapiski historyka.Dynastię zapoczątkował legendarny Yu Wielki, po tym jak Shun, ostatni z Pięciu Cesarzy przekazał mu tron. Po upadku dynastii Xia nadeszła dynastia Shang (1600-1046 p.n.e.).

Ciężko jest określić dokładne daty panowania dynastii Xia. Daty założenia wahają się między 2205 a 1989 p.n.e. a upadku między 1766 a 1558 p.n.e.
Wszystkie informacje o dynastii pochodzą z wykopalisk archeologicznych, ponieważ z tamtych czasów nie przetrwały żadne zapisy. Z tego też powodu nie można powiedzieć ze stuprocentową pewnością że dynastia ta w ogóle istniała.

Początki

Według starożytnych chińskich tekstów dynastia Xia powstała po licznych walkach między plemionami Xia a Chi You. Plemię Xia rozwijało się w czasie panowania Zhuanxu, czyli jednego z legendarnych Pięciu Cesarzy. Zapiski historyka, oraz Księga rytuałów mówią, że Yu Wielki, wnuk Zhuanxu, ale inne zapiski, jak chociażby autorstwa Ban Gu mówią, że Yu pochodził z piątego pokolenia Zhuanxu.

To w czasach tej dynastii należy doszukiwać się początku mitu o wielkiej powodzi o którym pisałem tutaj – http://rainreborn.pl/2014/01/powodz/

Ustanowienie

Po udanym powstrzymaniu powodzi polepszyła się produkcja rolna, a wraz z nią wzrosła pozycja plemienia Xia. Wkrótce Shun przekazał Yu dowództwo armii która miała pokonać plemię Sanmiao, które nieustannie naruszało granice między plemionami. Po zwycięstwie plemię to zostało wygnane na południe od rzeki Han.
Z upływem lat Shun coraz bardziej przekonywał się do przekazania władzy Yu. Jego dojście do władzy oznacza początek panowania dynastii Xia. Na łożu śmierci Yu przekazał tron swojemu synowi – Qi, a nie jak tradycja nakazywała najbardziej godnemu osobnikowi, co zapoczątkowało system dziedziczenia tronu.

Obecnie

W latach dwudziestych dwudziestego wieku po raz pierwszy chińscy badacze zaczęli podważać istnienie dynastii Xia im więcej lat mija tym dłuższy jest okres legendarnych początków…wczesna historia Chin jest historią przekazywaną z pokolenia na pokolenie.

Sarah Allan, w swojej książce The Shape of the Turtle: Myth, Art and Cosmos in Early China, zwraca uwagę na to, że dynastia Xia jest przeciwieństwem dynastii Shang. Shang ma reprezentować ogień i słońce, oraz ptaki i wschód, a Xia zachód i wodę. Takie przedstawienie dynastii Xia było niezbędne, zdaniem Allen, dla rozwoju dynastii Zhou by usprawiedliwić jej działania i podbój dynastii Shang (dynastia Zhou nastąpiła po dynastii Shang).

Odkrycia archeologiczne

Archeologowie odkryli budowle, grobowce, oraz narzędzia z brązu które wszystkie mogą potwierdzać istnienie dynastii Xia. Ciągle debatuje się nad tym czy Erlitou (w prowincji Henan) było miejscem związanym z dynastią Xia. Badania radio karbonowe dowiodły że narzędzia z Erlitou pochodzą z lat pomiędzy 2100 a 1800 rokiem przed naszą erą.

Czyli tę notkę dostaniecie z opóźnieniem, ale spokojnie – to piątek więc nic wielkiego się nie wydarzyło.

Rozpoczęły się mistrzostwa świata przez co Becky cały ranek była zaspana bo mąż wstał przed czwartą oglądać mecz otwarcia. Studenci zaspani nie byli, przynajmniej nie bardziej niż zwykle. W taką pogodę to chyba każdy jest chociaż trochę zaspany bo normalnie od tej hicy zwariować można.

Tak jak i w ciągu poprzednich dni wysyłali sobie wiadomości o sprawdzianie i z każdą minutą zajęć pojawiało się Ich coraz więcej. Pojawiali się studenci których nigdy w życiu nie widziałem, którzy mają zero obecności na listach i którzy w ogóle nie sprawiają wrażenia osób zainteresowanych angielskim.

Pojawił się także jeden student który nie zaliczył angielskiego w pierwszym semestrze, ale niezrażony uzyskał informację od władz kolegium że ocena z drugiego semestru zostanie Mu przepisana na pierwszy i jak się uda to zaliczy. Zobaczyłem go dzisiaj po raz pierwszy. Tak, z pewnością uda Mu się zaliczyć ten angielski mówiony.

Tłumaczenia o tym żeby wybrali temat prezentacji okazały się niepotrzebne bo i tak nikt niczego nie zrozumiał, a kartki z tematami zostały wykorzystane jako kartki na notatki do sprawdzianu. I ponownie pokazali że potrafią, tylko Im się nie chce. Za to prezentacje będą musieli wypowiedzieć z pamięci. Bez kartek. Taka przynajmniej jest teoria, ale jak to będzie w praktyce to się dopiero okaże. A raczej okaże się już za dwa tygodnie.

Kolejny tydzień zamiast na opowiadaniu o różnicach między Wschodem a Zachodem spędzę na denerwowaniu się że nie wybrali tematu. Nie, nie spędzę. To nie mój problem. To Oni spędzą na martwieniu się że nie przyszli na zajęcia i nie wybrali tematu. Bo tak to się skończy właśnie: większość tych leniwych pojawi się w przedostatnim tygodniu i będą chcieli magicznie nadrobić zaległości za cały semestr.

Z rzeczy przyjemniejszych.
Jak wiecie, po tym jednym przypadku w którym moja paczka znalazła się w sklepie obok i przez jeden dzień nikt nie wiedział o co chodzi uzyskałem status VIP w tej firmie kurierskiej i każdy kurier dostarcza mi paczkę do rąk własnych i podjeżdża pod mieszkanie.
Tak też było i dzisiaj gdy inny Pan niż wczoraj przyjechał i wręczył mi paczkę.

Po czym zapytał po angielsku czy pracuję czy studiuję, a potem powiedział żebym na przyszłość otwierał drzwi to On na szóste piętro wejdzie. A ja jestem taki uprzejmy że nie otwieram i schodzę z tego szóstego. Tak już mam. Tak miło się zrobiło gdy w końcu ktoś coś po angielsku powiedział. Nawet jak były to 4 słowa.

Balhae (698-926), czyli 발해, 渤海, i Бохай lub Пархэ było królestwem dwóch grup etnicznych: Koreańskiej i Mohe istniejące na północy Korei, oraz w Mandżurii po upadku Goguryeo. Po upadku Goguryeo Dae Jo-yeong, syn Dae Jung-Sang utworzył królestwo Jin, przemianowe potem na Balhae.

Koniec kraju nadszedł w 926 roku kiedy to został pokonany przez Kitanów, a tereny na północy zostały przejęte przez dynastię Liao, podczas gdy tereny południowe stały się częścią Goryeo.

Początki

Po upadku Goguryeo w 668 roku tereny Balhae zostały rozdzielone pomiędzy królestwo Silla, oraz dynastię Tang. Ci pierwsi zjednoczyli Korę na południe od rzeki Taedong, podczas gdy ci drudzy zaanektowali zachodnią Mandżurię.

W czasie powstania Kitanów przeciw dynastii Tang Dae Jung-sang będący w przeszłości urzędnikiem w Goguryeo został przywódcą ludności z tego obszaru i wszedł w sojusz z Geolsa Biu, przywódcą ludności Mohe, i razem poprowadzili do powstania przeciwko dynastii Tang. Po śmierci Dae Jung-sanga jego syn Dae Jo-Yeong, były generał w armii Goguryeo zastąpił swojego ojca.
Geolsa Biu zginął w czasie bitwy z armią dynastii Tang. Po tej stracie Dao Jo-Yeong przejął kontrolę nad armią i poprowadził ją do zwycięstwa w bitwie o Cheonmun-ryeong, co pozwoliło mu zapoczątkować królestwo Balhae.

Rozwój

Król Mu (panujący w latach 719-737) dokonał morskiego ataku na armię Tang w 732, jednocześnie zajmując tereny w okolicach Madushan, około 300 kilometrów na wschód od terenów obecnie zajmowanych przez Pekin. W 728 roku wysłał misję dyplomatyczną do Japonii co miało być zagrożeniem dla królestwa Silla. Relacje dyplomatyczne i handlowe z Japonią były utrzymywane aż do upadku królestwa Balhea.
Z czasem dynastia Tang uznała Mun, syna króla Mu za prawowitego następcę tronu i króla Balhae.

Król Mun (panujący w latach 737-793) poszerzył terytorium Balhae do terenów doliny Amur na północ, oraz do półwyspu Liaodong na zachodzie. To za jego panowania powstał szlak handlowy z królestwem Silla. Kilkakrotnie przenosił stolicę królestwa, a w końcu obrał za nią Sanggyeong w pobliżu jeziora Jingpo na południu obecnej prowincji Heilongjiang.
To również on odpowiada za stworzenie narodowej akademii wojskowej. Mieszkańcy królestwa Balhae nazywali go synem niebios i cesarzem.

Za czasów króla Seona (panował w latach 818-830) Balhea zajmowało tereny północnej Korei, północno wschodniej Mandżurii, oraz Primorsky Krai w Rosji.

Upadek

Za główną przyczynę upadku uznaje się konflikty etniczne pomiędzy rządzącą grupą Koreańską, a klasą niższa z Mohe.

Od zakończeniu panowania przez Króla Seona nie ma żadnych zapisków historycznych na temat Balhae. Niektórzy badacze przypuszczają że wybuch wulkanu na górze Baekdu mógł doprowadzić do katastrofy na skalę krajową co w konsekwencji przyczyniło się do upadku królestwa Kitan.

Kitani zamieszkiwali tereny obecnych prowincji Liaoning, oraz Mongolii wewnętrznej co pokrywało się z zachodnimi terenami Balhae. W 926 Kitani zdobyli kontrolę nad stolicą Balhae po dwudziestu pięciu dniach oblężenia. Następnie utworzyli marionetkowe królestwo Dongdan, które wkrótce zostało zaanektowane przez Liao. Większa część arystrokracji Balhae została wysłana do Liaoyang, a zachodnie tereny Balhae zostały niezależne.

Goryeosa (Koreańska książka historyczna opisująca ten okres) podaje że na czele dziesięciu tysięcy żołnierzy z Balhae stanął Generał i uciekli przed Kitanami w 925. Niektórzy potomkowie tych emigrantów przyjęli nazwisko Tae, a książe Dae Gwang-hyeon uzyskał nazwisko Wang, należne członkom rodziny królewskiej w Goryeo.
Balhae było ostatnim królestwem wywodzącym się z półwyspu koreańskiego które miało znaczne posiadłości w Mandżurii.

Wkrótce Kitani zostali pokonani przez Dżurdżenów, którzy utworzli dynastię Jin. Dżurdżeni głosili wspólne pochodzenie swoje i ludności Balhae od siedmiu plemion Wuji.

Skutki

Po upadku Balhae w 926 roku, królestwo zostało przemianowane na Dongdan, a na jego czele stanęli Kitani. Jednakże począwszy od 927 krajem zaczęły szargać powstania. Kilka z nich zamieniło się w próby odbudowania Balhae. Trzy z nich zakończyły się powodzeniem i utworzeniem królestw: póżniejsze Balhae, Jeong-an, Heung-yo, oraz Daewon, które jednak dość szybko upadały.

Rząd i kultura

Balhae tworzyły ludy wchodzące w skład dawnego królestwa Goguryeo. Ludność Mohe, która współtworzyła Balhae, została zniwelowana do klasy robotniczej, służącej arystokracji Goguryeo. To właśnie ludność Mohe tworzyła większość społeczeństwa, oraz większość klasy robotniczej. Pomimo tego zdarzało się że ludziom z tej mniejszości udawało się awansować w hierarchii na wyższe stanowiska.

Ponieważ wszystkie zapiski pochodzące z Balhae zostały utracone naszymi jedynymi źródłami są wykopaliska archeologiczne, oraz zapiski z Chin. Balhae czerpało z dynastii Tang. Miasta były podobne do miast w Goguryeo. Prawdopodobnie Balhae miało pięć stolic, było podzielone na piętnaście prowincji i sześćdziesiąt trzy odpowiedniki gmin.

Jak podają źródła Chińskie Balhae było rozkwitającym krajem na zachodzie. System zarządzania krajem był oparty na systemie Chińskim, jednak nie był jego kalką. Istniały trzy wydziały kancelarskie, oraz sześć ministerstw. Taenaesang, czyli stanowisko największego ministra dworu stało wyżej niż dwóch pozostał kanclerzy, a system pięciu stolic wywodził się z systemu administracyjnego Goguryeo.
Z Balhae wysyłano wielu studentów na pobieranie nauk na dworze Tang. W konsekwencji stolica kraju – Sanggyong była zorganizowana jak stolica Tang – Chang’an.

Wewnątrz pałacu w stolicy Balhae odkryto system ondol (tradycyjny system grzewczy). CO więcej, motywy buddyjskie można znaleźć na terenie całego Balhae i wszystkie wymieszane są ze sztuką Goguryeo. Pod koniec dwudziestego wieku odkryto starożytne grobowce na górze Longtou w Chinach.

Pekin – przewodnik metra
Dużo osób wchodzi na bloga szukając informacji o stacjach/przystankach metra w Pekinie. A że należy dawać ludziom czego się domagają oto kilka informacji:
Zakazane miasto przystanek metra – 天安门东Tian’anmen East, od biedy 天安门西Tian’anmen West, czyli linia metra numer 1.
Świątynia nieba przystanek metra – 天坛东门 Tientandongmen, wejdziemy sobie od strony zachodniej, czyli Tientan East. A linia metra ma numer 5.

Skrępowane stopy
A skoro szukacie informacji o tym zwyczaju to uderzajcie tutaj – http://rainreborn.pl/2013/06/krepowanie-stop/

Prezent
Dostałem od Mike’a, jednego z moich studentów trzy żółwie jako pamiątkę Jego wizyty w Tianjin. Żółwie oczywiście z muszelek. Jeden na szczęście, drugi na zdrowie, trzeci na pieniądze.

Musisz być ostry
Tak mi powiedziała sekretarka w szkole – Zoe. Nie lubię takiego podejścia, zwłaszcza że dodała żeby się Ciebie bali. Nie lubię, bardzo nie lubię. Uważam że jest nie tylko nieskuteczne, ale także szkodliwe. Wiem że w Chinach takie jest podejście i tak się robi, zastrasza się uczniów, zmusza się Ich do nauki strachem, ale to, moim zdaniem, nie jest dobre. Nikomu nie pomaga, jeżeli pomaga to na niezbyt długo.

Deszcz nigdy się nie zmienia. Jest zawsze taki sam i skłamałbym mówiąc że go nie lubię. Pisałęm juz o tym wielokrotnie, więc nie ma sensu się powtarzać.Przynajmniej na razie, bo ostatnia notka o deszczu miała miejsce chyba tydzień temu, a jutro zapewne będzie kolejna bo ten dzisiejszy deszcz przeciągnie się aż do jutro, a prawdopobnie do wtorku. Jeżeli zima była sucha, tak wiosna już nie jest. Chociaż i tak jest o wiele suchsza niż w Polsce.

Wczoraj i dzisiaj katowałem swoje uszy piosenką z filmu Frozen, który dostał oskara za najlepszą animację w zeszłym roku. Samego filmu jeszcze nie widziałem, ale dziaciaki mówią że jest bardzo fajny. Inna sprawa, że Im to się wszystko podoba. Lub przynajmniej prawie wszystko. Piosenka Let it go podobała się Im bez dwóch zdań.

Zapomniałem zabrać ze sobą na zajęcia laptopa. Poprzednie zdanie nie jest do końca prawdą bo do zajęć laptop nie jest mi za bardzo potrzebny. Jest mi potrzebny, złe słowo – przydatny, w czasie dwugodzinnego okienka między zajęciami. Do tej pory wykorzystywałęm go żeby obejrzeć film, czylli nadrobić zaległości. A teraz nic z tego. Niby mógłbym coś zestreamować, ale prawda jest taka że ten internet tutaj jest kiepski, bardzo kiepski i na dodatek jest chiński. Chiński więc cenzurowany.

Deszcz…ale to taki lekki wiosenny, wesoły deszcz, taki jaki daje radość i wywołuje uśmiech na twarzy nawet gdy leje jak z cebra. Nie mogę się już doczekać tej jutrzejszej trzydziestki. Trzydziestki to zawsze lekkie wyzwanie i zawsze ich wypatruję z niecierpliwością. O ile interwały wypatruję ze strachem, lub pewną niepewnością o tyle te długie wybiegania są dla mnie kwintesencją biegania. To własnie dla nich biegam, to one dają mi najwięcej radości i najwięcej przyjemności.

Owszem fajnie jest widzieć że biegam szybciej i ta średnia prędkość rośnie, ale…jakoś tak mam większą radość z przesuwania tej granicy odległości jakie pokonuję na treningu. Co prawda odnośnie jutra jest pewna niepewność – czy zdążę…ale na zajęcia wychodzę o 1230, więc nawet gdy wrócę do mieszkania o 11 to będzie dobrze. Dlatego też te 34 kilometry które mam zaplanowane na 26 dzień maja nie powinny być czasowym problemem.