Kategoria: Chiny

Ani w sobotę, ani w niedzielę, ani też dzisiaj nie było małżeństwa sprzedającego placki. W teorii mogliby przyjść i sprzedawać bułki, ale nawet tego nie zrobili. Zamiast tego stali Ci co mają wszystko już gotowe i jeden facet który coś tam na miejscu przygotowuje. Jestem w 99% pewny że CI którzy zostali oddelegowani z tego miejsca zostali oddelegowani z powodu trwających do czwartku ogólno chińskich zawodów sportowych. Odbywają się w mojej prowincji, a konkretnie w Xiamen mają miejsce zawody w kajakarstwie.

Dlatego też tak szybko i sprawnie postawiono chodniki, bramki, płotki, oraz wsadzono drzewa i kwiatki. To nic że te drzewa się nie ukorzenią bo nie ma ziemi, przez kilka miesięcy będą wyglądać fajnie, a potem to się zobaczy byleby nie wiało za mocno.

Trochę mi z tego powodu smutno bo jednak poopowiadałem Wam trochę o tych plackach a zdjęć jednak nie zobaczycie, poza tym były one bardzo dobre i fajnie tak sobie po dobrym biegu zjeść coś tłustszego. Ja przynajmniej mam taki głód na olej po biegu. A normalnie to nic z tego bo przecież nie będę smażył tylko zjem owsiankę bo zdrowsza.

W sobotę wybiegałem pierwsze osiemnaście kilometrów, nie przez pomyłkę, było to planowane. Obiegłem cały zbiornik wodny i nagle wbiegłem na most, który na mapie prezentował się tak jakby ludzi mogli po nim przechodzić, co rzecz jasna okazało się prawdą tylko do ¾ długości, potem wypada pieszym albo skoczyć do wody, albo fruwać. Lub biec wystarczająco sprawnie by uniknąć bliższego spotkania z samochodami. Generalnie to nie było źle, powiedziałbym nawet że fajnie. Oczywiście biegłem za szybko, ale jeszcze mam czas by zwolnić, w końcu to było dopiero osiemnaście kilometrów.

A dzisiaj dobiegłem do wyspy. Zobaczyłem most blisko miejsca do którego dobiegłem i postanowiłem sprawdzić czy ludzie mogą po nim iść. Mogą, jest specjalnie wydzielony chodnik i spokojnie można tamtędy dojść na wyspę, a nawet na rowerze dojechać. Czyli bardzo fajnie. Zwłaszcza że dzisiaj dobiegłem tam trochę wydłużoną trasą, więc nagle trasa trochę mi się przedłużyła, ale też było w porządku. Tylko naprawdę muszę pamiętać o tym by brać chustę na czoło, bo chociaż upał już znacznie zelżał to jednak pot w dalszym ciągu zalewa czoło.

W sensie sprzedawcy wrócili, ale nie na swoje miejsce bo to by było za dobre, ale pozwolono Im stać za płotem. Także stoją teraz i sprzedają. Tylko małżeństwo sprzedające kawałki ciasta smażonego na głębokim oleju się nie pojawiło. Może pojawią się jutro. Pani z cebulowymi naleśnikami jest i dzisiaj wyszły Jej jeszcze lepsze niż zazwyczaj.

O trzeciej nad ranem, w sumie to jeszcze w nocy, bo dla mnie rano zaczyna się po piątej, dostałem smsa od przewodniczącego grupy piątkowej który stwierdził że dzisiaj muszą, ale to musza pojawić się ci sami studenci co tydzień temu bo Oni mają jakieś tam zajęcia i nie ma innej opcji, no po prostu muszą.
No dobra, niech się pojawią, mi to życia nie zepsuje. To że tamci nie mieli zajęć już dwa tygodnie, a teraz to już w sumie trzy, czyli następne będą dopiero po miesiącu to nie jest jakiś wielki problem, a jedynie mały problemik.

Tylko żeby człowieka zrywać z łóżka o trzeciej w nocy? No wyobrażacie to sobie? Tyle miał przyzwoitości że przynajmniej przeprosił. Właściwie to potem wyjaśniono mi dlaczego tak się stało, po prostu wcześniej nikt Mu o tym nie powiedział i chłopak najzwyczajniej w świecie nie wiedział że ma przyjść inna grupa. Uznał najwidoczniej że przyjście dwa tygodnie pod rząd to nie problem.

Wszystko na szczęście udało się rozwiązać i teraz wszyscy jesteśmy zadowoleni. Nie mogę przecież mieć pretensji do starosty za to że stara się wywiązać ze swoich obowiązków tak dobrze jak tylko potrafi.

Ostatnie pierwszaki bardzo spisały się bardzo dobrze, mnóstwo pytań, w dodatku gro z Nich zgłosiło się do odpowiedzi, a to zawsze mi się podoba. Bo przecież dla tych młodych ludzi to musi być ogromny stres tak wyjść i zacząć opowiadać o sobie po angielsku. Chociaż teraz to w sumie mniejszy niż parę tygodni temu gdy jeszcze się nie znali. Teraz to już mają za sobą kilka tygodni zajęć, więc jest Im trochę łatwiej.

Bardzo jestem zadowolony z tych dzisiejszych pierwszaków bo nikogo nie musiałem z listy wywoływać do odpowiedzi, wszyscy przyszli sami z siebie. Bardzo mi to zaimponowało, zwłaszcza że Oni przecież nigdy nie musieli po angielsku, ba zapewne nigdy po angielsku zbyt wiele nie mówili, więc wyjść na środek i opowiedzieć coś o sobie musiało być dla Nich nie lada wyzwaniem. Niektórzy, w innych grupach, bali się wyjścia na środek do tego stopnia że woleli mówić o sobie siedząc w ławce, że nie wspomnę o tych dziesiątkach ludzi których ja sam musiałem wywoływać, bo nie chcieli.

Z samego rana ruszyłem biegać i poczułem się jak w lato w Polsce. Wilgotność w porządku, temperatura przyzwoita, czyli nie pozostaje nic innego jak tylko biec przed siebie i to też zrobiłem. Po prostu wspaniale, tak dobrze jeszcze mi się tutaj nie biegało. Z jednej strony jesień w pełni więc chłodniej i od razu biega mi się przyjemniej, a z drugiej może też powoli się do tego klimatu przyzwyczajam i jest już coraz lepiej. Zresztą w domu też pocę się już coraz mniej. Czyli same plusy.

No prawie, bo jednak w salach jest tak strasznie zimno że studenci muszą ubierać kurtki, lub swetry bo inaczej to marzną. Ja zresztą też marznę, ale przynajmniej mogę w końcu nosić marynarkę. Generalnie to mi to odpowiada. Grunt to się nie pochorować, zresztą to by było zabawne, w takim klimacie złapać przeziębienie.

Bardziej niż zimy tutaj obawiam się tego lata w przyszłym roku, bo zima to nie problem, mam jeszcze tyle ubrań z czasów mieszkania na dalekiej północy, że aż się w szafie nie mieszczą, ale to lato to będzie zmora. Już ta końcówka sierpnia dała nam z June ostro popalić, a co dopiero gdy zacznie się ocieplać? Chociaż może będzie działo się to stopniowo i nie będzie aż tak uciążliwe. Zobaczymy.

Chłodno jest jednym z takich słów które dla każdego będą oznaczać coś innego. Inaczej zareaguje ktoś kto całe życie spędził na dalekim północnym wschodzie Chin, a inaczej ktoś kto całe życie spędził na krańcu południowym tuż przy zwrotniku. Dla tych dwóch osób chłodno będzie oznaczało coś zupełnie innego, a gdy dodamy do tego jeszcze wszystkie szerokości geograficzne po drodze to nagle robi nam się masa ludzi u których spektrum rozumienia słowa chłodno jest niesamowicie rozciągnięte.

Przykładowo mama mi dzisiaj przesłała zdjęcie z samochodem pokrytym śniegiem i stwierdziła że jest chłodno.
Ja wyszedłem dziś rano biegać w krótkich spodenkach i koszulce z krótkim rękawem i stwierdziłem że jest chłodno.
Eric, nauczyciel z USA, stwierdził że wczorajsza noc była pierwszą w czasie której nie włączył klimatyzatora.

Czyli naprawdę są różne definicje tego słowa, które przecież jest takie proste, a co począć w przypadku prób zdefiniowania słów trudniejszych, czy pojęć wręcz abstrakcyjnych? Czasami jest to doprawdy niemożliwe.

Tak właśnie jest w przypadku związanym z English Corner. Dowiedziałem się pokątną drogą od innego nauczyciela że jest rozpisany plan obecności kiedy kto ma przyjść do tego kącika. Zaraz, jaki plan, przecież tego w kontrakcie nie ma padło moje pytanie. Otóż nikt tego w kontrakcie nie ma, ale tak się składa że trzy razy w miesiącu każdy nauczyciel na te nieobowiązkowe spotkania musi przyjść, chyba że ma akurat zajęcia.
No dobrze, ale jak musi skoro nie ma w kontrakcie? Ano właśnie. Na to pytanie usłyszałem odpowiedź mi powiedziano że nauczyciele powinni wspierać studenckie inicjatywy. Tak, no a potem to dowiedziałem się że w Chinach chociaż czegoś nie ma wpisanego w kontrakt a szef o to prosi to należy to zrobić żeby utrzymać dobre relacje. Tyle że my nie mówimy o prywatnej firmie a o państwowym uniwersytecie, no co to jest za problem wpisać to w kontrakt, rany…Tylko niepotrzebne problemy robią.

Pierwszaki są generalnie słodkie. Takie to nic nie wie, wszędzie chodzi z nosem w komórce patrząc na numery sal i zastanawia się to to czy te numery idą w górę czy w dół. Takie jak dzieci w przedszkolu, bo nie wpadli na to żeby przez miesiąc bytności w szkole zobaczyć gdzie mają zajęcia.

Dzisiaj wyszedłem tym moim pierwszakom naprzeciw i poszedłem do sali którą mają zapisaną na planie, a która została zmieniona bo komputer w niej nie działał. Poszedłem, poczekałem chwilę, ktoś przyszedł i pytam się o to co studiuje, czy ma zajęcia z obcokrajowcem i czy jest na mojej liście (tu wręczam listę) i słyszę blabla, tak, nie. No to podziękowałem i wyszedłem myśląc że ma zajęcia z innym nauczycielem, a moje pierwszaki wiedzą że mają iść do innej sali, bo ktoś w końcu wpadł na pomysł by Ich o tym poinformować.

Na dwie minuty przed dzwonkiem wróciłem do tamtej sali i zauważyłem masę studentów oraz Chinkę rozmawiającą z kimś z gildii informatyków. Okazało się, że Jej zajęcia przenieśli do mojej planowej sali (tej która miała zepsuty komputer), o czym Jej studenci i Ona sama dowiedziała się wczoraj, więc nastąpił problem w postaci obecności dwóch grup. Problem rozwiązał się bardzo szybko gdy wytłumaczyłem że jedna z tych grup jest moja i ma ruszyć ze mną do sali piętro niżej. Grzecznie ruszyli. Oczywiście znowu ponad sześćdziesiąt osób bo nikt Im nie powiedział że są już podzieleni na dwie grupy i powinni się ogarnąć.

A potem sobie gadaliśmy. Strasznie dużo gadam w czasie tych pierwszych zajęć i generalnie to odnoszę wrażenie że studenci dzisiaj próbowali mnie testować, bo na polecenie by rozmawiali ze sobą, zaczęli rozmawiać ze sobą po chińsku. Było to bardzo intrygujące. To pierwszaki więc wiele mogę Im wybaczyć, wręcz muszę. Cierpliwości człowiek uczy się całe życie, a i oczekiwać zbyt wiele nie powinien, nawet po najlepszych studentach.

Tygodniowej na dodatek, a żeby lekko nie było zrobimy sobie piramidkę. Zaczynamy od jednych zajęć w czwartek, potem dwa w piątek i kończymy na trzech w sobotę. Bo byłoby za łatwo.

W czasie tego tygodnia przerwy głównie siedzieliśmy w domu bo cóż, paszport na komendzie, nowe pozwolenie pobytu się wyrabia to tylko autobusy pozostają jako środek podróży, a tak po prawdzie to w czasie tego tygodnia lepiej się nigdzie nie ruszać bo wszyscy są wszędzie.

Swoją drogą to zdumiewające że pomimo tylu lat (wprowadzono to cudo w 2000 roku, przez pierwszych siedem lat były 3 takie tygodniowe okresy słodkiego nieróbstwa, drugi dalej obowiązuje i jest to rzecz jasna Święto Wiosny, a trzeci przypadał na Święto Pracy) doświadczeń, setek zdjęć w internecie pokazujących że w te dni lepiej siedzieć w domu bo i tak niczego oprócz pleców i głów innych ludzi się nie zobaczy. Jak tu odczuwać obecność na Wielkim Chińskim Murze, jeżeli przede wszystkim widzimy innych ludzi. W ogóle wszędzie widzimy innych ludzi. Jedziesz nad przepiękne jezioro? Zobaczysz tylko innych ludzi, a jak uda Ci się przepchnąć może zobaczysz trochę jeziora. Jedziesz w góry? Przygotuj się na kilkugodzinną wspinaczkę palce w piętę i głowa w plecy z innymi turystami, a to tylko droga w górę, przecież jeszcze trzeba zejść, a wtedy czeka Cię czekanie aż Ci idący w górę Cię przepuszczą. Lub nie. Generalnie to słaby okres na podróżowanie po Chinach. Przynajmniej do tych bardziej popularnych miejsc.

Zacząłem dzisiaj zajęcia i zacząłem je wspaniale, bo od spóźnienia. Przyszedłem do Sali za 10 ósma, nikogo nie było, za pięć ósma nikogo nie było, w końcu minutę przed ósmą sprawdziłem czy jestem w dobrej sali i ruszyłem do innej, bo jednak się pomyliłem. Takie są skutki prowadzenia ośmiu zajęć z dziesięciu w jednej sali. Człowiekowi tak łatwo wpaść w rutynę.

Potem okazało się że komputer nie działa i trzeba salę zmienić, ale jakoś to mnie nie zdziwiło. Generalnie to niedziałający sprzęt, czy brak tablicy już mnie nie rusza. Wystarczy wysłać jakiegoś studenta do gildii informatyków a Oni już coś na to poradzą. Najczęściej, bo dzisiaj po prostu przyszedł, nacisnął przycisk, powiedział nie działa i wyszedł sprawdzić czy w sali obok działa. Działał to się przenieśliśmy.

W ogóle to odsyłam do galerii, macie tam coś ponad 200 zdjęć z ostatniego tygodnia.

Azjatycki wymysł – lody z chlebem.

Po tajfunie. Pobadało, powiało, wyspę zalało, ale już się skończyło. Generalnie to gdybym nie wiedział że to tajfun to nawet bym nie zauważył. Także nie ma się za bardzo czym ekscytować.

Trzy zajęcia z głowy i dzisiaj dotarło do mnie że w przyszłym tygodniu część grup będzie miała dopiero drugie zajęcia, część pierwszaków dopiero pierwsze, a z trzema grupami będę musiał rozmawiać o egzaminie śródsemestralnym…
Tak jak kiedyś lubiłem te przerwy w ciągu semestru, tak teraz działają mi na nerwy, kto to widział żeby tak dezorganizować wszystko wprowadzając tydzień wolnego. Ja nie wiem, jakby nie można było zrobić tego tygodnia wolnego w wakacje. To wymyślili sobie że najlepszy będzie październik żeby uczcić niepodległość.

Naprawdę, rok temu, dwa lata temu, że o trzech latach temu nie wspomnę nawet, w ogóle mi to nie przeszkadzało, ale teraz czuję że mi to zajęcia dezorganizuje. Jak ja mam się wdrożyć w system jak nagle część zajęć mam takich, część owakich, a część to egzaminy w czasie których w ogóle nie mam zajęć, no przecież to jest jakaś katastrofa.

I jeszcze to ja muszę myśleć o tym żeby grupy nie miały zajęć tydzień po tygodniu, lub tydzień po dwóch tygodniach (jak to kurczę brzmi), bo pierwszaki tego w ogóle nie ogarną, a o ile w drugi rok wierzę tak jednak nie mogę Im aż tak bardzo zaufać.

No dobrze, to teraz coś pozytywnego. Wczoraj byliśmy z June na English Corner i było bardzo fajnie. Dostaliśmy kartkę z tematami do rozmowy, pytaniami, cytatami i każdy się wypowiadał. Było to strasznie sztuczne, ale wolę już taki sztuczny twór w czasie którego siedzimy i po kolei odpowiadamy na pytania z kartki niż po raz trzydziesty odpowiadać na to jak mam na imię, skąd jestem, ile mam lat, czy jestem nauczycielem i tak dalej. Po prostu taki English Corner jest nieporównywalnie lepiej zorganizowany i o wiele bardziej mi się podoba. Zresztą June też się podobało więc pewnie będziemy tam częściej wpadać.

To właściwie pierwszy tajfun w moim życiu więc nie mam za bardzo do czego go porównać. Mogę tylko powiedzieć że o ile z perspektywy dwudziestego piętra wydaje się że wieje strasznie tak patrząc w dół widzę że jednak nie wieje aż tak źle. Drzewa się nie przewracają, liście się ruszają, ludzie chodzą normalnie, samochody nie leżą poprzewracane, także generalnie to nie ma aż tak źle.

Znaczy pada, pada strasznie od 5 godzin bez przerwy. Wali ten deszcz po oknach okropnie, jeszcze do tego nasze drzwi frontowe mają paskudną szparę przy podłodze (i weź się potem denerwuj że masz karaluchy w domu jak dla nich drzwi stoją otworem) przez którą wiatr już nie wieje ale dmie. Na razie jednak jest w miarę przyzwoicie w końcu słońce świeci, gorzej będzie jak się ściemni.

Na wyspie ogłoszono alarm pomarańczowy, zresztą podobno część wyspy jest już zalana, bo nie dość że odnotowują rekordowo wysokie fale (762cm, najwyższe od 1949), to jeszcze ten tajfun. Odwołano kilkadziesiąt pociągów, poprzesuwano różne imprezy, pewnie samoloty też po odwoływano (właśnie doczytałem że zamknięto wszystkie trzy lotniska w pobliżu), ale jest tego wszystkiego jedna zaleta – jest chłodniej.

Nie mylmy chłodniej z – mniej duszno, bo biegając dzisiaj rano czułem się jakbym biegał w saunie. Generalnie to nie polecam. A czy wiało…no czasem na jesień to mocniej wieje w Polsce. Tylko że siedząc tutaj, tuż przy oknie i słysząc jak ten wiatr wciska się do mieszkania, a deszcz wali w okno to zdaje się że jest bardzo źle.

Dzisiejsze pierwszaki także były trochę zagubione, ale bardziej zagubieni byli inni studenci, którzy spoglądali do mojej sali przez okno, więc do Nich wyszedłem i pytam o kierunek, odpowiadają ze studiuję komunikację, odpowiadam że tu zajęcia mają ci od informacji (czyli sieci), posłuchali i wyszli, ale dalej stoją przy drzwiach, podszedłem więc drugi raz i mówię żeby weszli do środka i zobaczyli czy kogoś znają. Nie znali, podziękowali i wyszli.
Pierwszy tydzień na studiach to nie jest łatwa sprawa.