Populacja Koreańczyków w Chińskiej republice ludowej składa się z potomków koreańskich imigrantów z różnych okresów, a także osób które przeprowadziły się w ostatnich kilkudziesięciu latach. Szacuje się że w 2009 roku było Ich łącznie około 2,3 milinów.
Chaoxianzu, 朝鲜族, lub po koreańsku- Joseonjok, zamieszkują przede wszystkim północno wschodnie Chiny, a najwięcej Ich znajduje się w Koreańskiej Prefekturze Autonomicznej Yanbian.
Etyomologia
Południowo koreańskie media w latach 90-ych zaczęły nazywać Koreańczyków mieszkających w Chinach jungguk-in czyli dosłownie Chińczycy. Jednakże rządowe zarządzenia z 2004 roku wymogły używaie nazwy jaeoe dongpo, czyli bracia i siostry zza granicy. Inna pozytywna nazwa to hanguk gye jungguk-in, Chińczycy koreańskiego pochodzenia. Mimo tego najpopularniejszym określeniem ozostaje joseon-jok krytykowany przez Chińskich Koreańczyków gdyż jest mniej przyjazny niż jaemi gyopo jakim określa się Amerykańskich Koreańczyków i jaeli gyopo jakim określa się Japońskich Koreańczyków.
Historia
Większość z obecnej mniejszości Koreańskiej przybyła do Chin między rokiem 1860-ym a 1945-ym. W latach 60-ych dziewiętnastego wieku Koreańczycy doświadczyli wielu klęsk naturalnych które w konsekwencji doprowadziły do klęski głodu. W tym samym czasie dynastia Qing zmniejszyła kontrole na granicach niejako zachęcając Koreańczyków do migracji na do północno wschodnich Chin.
Korea pod władzą Japońską
Po zaanektowaniu Korei przez Imperium Japonii w 1910 wielu Koreańczyków wyemigrowało do Chin z powodów politycznych. Część z nich przyłączyła się do Koreańskiego ruchu wyzwoleńczego, a inni kolaborowali z Japończykami w zamian za obietnice uzyskania ziemi w północno wschodnich Chinach. W tym samym okresie wielu Koreańczyków służyło jako kolektorzy podatków na rzecz Japonii.
W czasie Drugiej Wojny Światowej wielu Koreańczyków przyłączyło się do Chińczyków w walce z Japończykami.
Po 1949 roku około 40% ówczesnej populacji mniejszości Koreańskiej zdecydowało się wrócić na półwysep Koreański. Większość która pozostała przyjęła obywatelstwo Chińskie.
Po 1949
Po ogłoszeniu powstania Chińskiej Republiki Ludowej wielu Chińzyków koreańskiego pochodzenia przyłączyło się do Chińskich Ochotników Ludowych, czyli zbrojnych oddziałów walczących po stronie Korei Północnej w czasie wojny Koreańskiej. W konsekwencji tego ruchu uzyskali od rządu regiony autonomiczne.
Yanbian, zamieszkiwany przez największą liczbę koreańskich chińczyków został utworzony w 1952, a podniesiono go do statusu prefektury w 1995. Powołano także Koreański Okręg Autonomiczny Changbai w prowincji Jilin, a także mniejsze okręgi w prowincjach Heilongjiang, Liaoning, oraz Mongolii wewnętrznej. Z powodu emigracji od 1953 do 2000 procentowy udział chińczyków koreańskiego pochodzenia zmalał z 60,2% do 36,3%.
O ile początkowo Koreańczycy aspirowali do bycia rolnikami o tyle obecnie są jedną z najlepiej wykształconych grup etnicznych w Chinach. Rząd wspiera publikacje w języku koreańskim, a uczniowie mogą podchodzić do gao kao w języku koreańskim.
W 2009 roku w Korei Południowej zamieszkiwało 443,566 Koreańczyków z obywatelstwem Chińskim, co stanowi łącznie 71% wszystkich obywateli Chin przebywających w Korei Południowej. Są oni traktowani gorzej niż Koreańczycy pochodzący z innych krajów i uznawani przez rdzennych Koreańczyków za niskowykwalifikowanych pracowników zdolnych jedynie do prostej pracy.
Kultura
Większość Koreańczyków w Chinach posługuje się mandaryńskim, oraz koreańskim. W większości wywodzą się z regionu Hamgyong w Korei Północnej i takim też dialektem się posługują.
Przewagę stanowią wyznawcy buddyzmu, aczkolwiek istnieje też spora liczba chrześcijan.
Ostatnimi laty odnotowuje się coraz więcej międzynarodowych małżeństw pomiędzy Koreańczykami z Chin a mężczyznami z Korei Południowej.
Tożsamość
Chińczycy koreańskiego pochodzenia w większości uznają się za Chińczyków nie widząc problem między swoimi korzeniami a narodowością. Jednakże Koreańczycy z Południa nie podzielają tego poglądu, nie podzielają Oni bowiem poglądu postrzegania Chin jako joguk, czyli ojcowizny.
Chińczycy Koreańskiego pochodzenia dostrzegają i są dumni z wspólnego dziedzictwa z Koreańskimi z półwyspu Koreańskiego, jednak myślą o sobie, w większości, jako o Chińskiej mniejszości. Tradycje koreańskiego takie jak tańce, jedzenie czy historia traktują jako część bycia mniejszością w Chinach.
Koreańczycy z północy
W Chinach przebywa między 20,000 a 400,000 uciekinierów z Korei Północnej. Część z nich nie może dostać się do Korei Południowej, więc stara się wtopić w mniejszość Koreańską w Chinach biorąc tutaj ślub.
Największe uniwersytety z Korei Północnej wysyłają studentów na wymianę do uniwersytetów w Chinach, a Chińska Republika Ludowa przyjmuje rok rocznie tysiące robotników w ramach szkoleń.
Koreańczycy z południa
Po poprawie stosunków między Koreą Południową a Chinami w 1992 wielu obywateli z południa zaczęło tworzyć mniejszości w takich miastach jak: Pekin, Szanghaj, Dalian czy Qingdao. W Chinach znajduje się siedem oficjalnych szkół Koreańskich.
Ludzie Ci zazwyczaj przybywają do Chin w ramach krótkoterminowych kontraktów oferowanych przez Ich firmy, a po ich zakończeniu decydują się zostać.
Według spisu narodowego z 2010 Koreańczyków z południa przebywa w Chinach 120,750.