Orocy

Czyli 鄂伦春族, to kontynuacja wątku ‘oficjalne grupy etniczne w Chinach o których nie słyszałem’. Zamieszkują sobie w północnej części Chin, głównie w Wewnętrznej Mongolii.
Orocy to przede wszystkim myśliwi, aczkolwiek obecnie odchodzą od tej tradycji i starają się chronić środowisko. Rząd pomaga tym którzy odchodzą od tradycyjnych zwyczajów. Mają własnego delegata w Ogólnohińskim Zgromadzeniu Przedstawicieli Ludowych.

Historia

To jedna z najstarszych grup etnicznych w północnowschodnich Chinach. Ich nazwa oznacza ‘ludzi używających reniferów’ i nadali ją sobie sami. Ich przodkowie mieszkali na południe od gór Xing’an i kiedyś byli częścią ludności Shiwei. W wieku siedemnastym po inwazji Rosji część z nich przeniosła się bliżej w stronę gór Xing’an.

Język

Porozumiewają się językiem północno tunguskim, bardzo przypominającym język Evenki. W dalszym ciągu ich język pozostaje jedynie mówiony, aczkolwiek większość z nich potrafi czytać i pisać po chińsku.

Kultura

Orocy są egzogamiczni (trudne słowo…), czyli dozwolone są śluby jedynie z osobami spoza klanu (a definicja prosta).

Tradycyjny ‘dom’ nazywa się sierranju i w lato pokrywa go kora brzozowa a w zimę skóry jeleni. Mieszkania te przypominają stożek i zrobione są z sosen. Mają zazwyczaj sześć metrów średnicy i pięć wysokości. Wewnątrz znajduje się palenisko które służy zarówno za źródło światła jak i kuchnię. Z kory brzozowej przygotowuje się także pojemniki, a także łódki czy kołyski.

Religia

Aż do początku lat 50-ych główną religią był szamanizm. W 1952 roku przedstawiciele Komunistycznej Partii Chin przekonał Orocenów by porzucili swoje tradycyjne przekonania.

Ostatni szaman umarł w roku 2000.

Istotną rolę odgrywają także ofiary, oraz animizm. Szczególną cześć oddaje się niedźwiedziom i tygrysom, których uznają za ‘braci krwi’. Słowo tygrys, czyli wutaqi oznacza ‘starszego mężczyznę’, a niedźwiedź to amaha czyli ‘wujek’.